تمامی هفت عضو هیأت ملّی هماهنگ كننده امور
بهائیان ايران هنوز در زندان بسر میبرند
هفت عضو هيأتى كه به امور اوليه جامعۀ ۳۰۰,۰۰۰ نفرۀ بهائیان ایران نظارت داشتند، هنوز در بازداشت حكومت ايران هستند. تا به حال هیچ اتّهام رسمی علیه آنان ارائه نشده و به هیچ یك اجازۀ تماس با وکیل نيز داده نشده است.
جامعۀ بینالمللی بهائی اخيراً اطلاع یافته که هر هفت نفر تماس تلفنی مختصری با خانواههاى خود داشتهاند.
به اين افراد از زمان دستگيرى – مهوش ثابت در تاريخ ۱۵ اسفند ۱۳۸۶ و شش نفر ديگر در تاريخ ۲۵ ارديبهشت ۱۳۸۷– اجازه تماس با بيرون داده نشده بود.
اما در روز ۱۴ خرداد ۱۳۸۷ (۳ ژوئن ۲۰۰۸) به خانمها مهوش ثابت و فریبا کمالآبادی اجازه داده شد که هر یک مکالمۀ تلفنی بسیار کوتاهی با خانوادههای خود داشته باشند.
از آن زمان تا به حال، آقايان جمالالدین خانجانی، عفیف نعیمی، سعید رضائی، بهروز توکلی، و وحید تیزفهم نیز مکالمات تلفنی بسیار کوتاهی با خانوادههای خود داشتهاند.
خانم ثابت كه در شهر مشهد در بازداشت نگه داشته مى شد در تاریخ ۶ خرداد (۲۶ مه) به زندان اوین در تهران منتقل شد. گمان میرود که ۶ نفر دیگر نیز در زندان اوین باشند.
برای کسب اطّلاعات بیشتر در مورد دستگیری و بازداشت شهروندان بهائی به گزارشهای ۲۷ مه،
۲۱ مه، و ۱۵ مه سرویس خبری عالم بهائی رجوع کنید.
بیش از ۲۰ بهائی اکنون در بازداشت هستند
بیش از ۲۰ بهائی هماکنون در بازداشت بهسر میبرند که به بسیاری از آنان اتّهام مشخّصی وارد نشده است. دهها بهائی دیگر نیز تنها با گذاشتن وثیقه آزاد هستند و با اتهامات گوناگونى در انتظار محاكمهاند.
در موارد معدودى محاکماتى انجام گرفته كه منجر به محکومیّت و صدور حکم زندان شده است اما آشكار است كه انگيزه تمام دستگيرى هاى مورد اشاره این است که این افراد بهائی هستند. تا به حال هیچ گونه اتّهام مستندى عليه اين افراد عنوان نشده است.
نمونههائی از بازداشتهای اخیر:
- در تاریخ ۹خرداد ۱۳۸۷ (۲۹ مه ۲۰۰۸)، آقای مهران بندی در یزد دستگیر و به محل دیگری انتقال داده شد. از محل بازداشت وی اطّلاعی در دست نیست. در روز دستگيرى شرکت کامپیوتری وی مورد هجوم و جستجوی مأموران وزارت اطّلاعات قرار گرفت، کامپیوترها و سى دى هاى موجود ضبط و محل شركت مُهر و موم شد. پیش تر منزل و محل کار آقای بندی چندین بار مورد هجوم قرار گرفته بود.
- در روز ۲ خرداد ۱۳۸۷ (۲۲ مه ۲۰۰۸)، دوران زندان آقای فواد نعیمی، اهل ساری در استان مازندران، در پی حکم محکومیّتى که در سپتامبر سال قبل به اتهام "فعّالیت در فرقۀ بهائیت" صادر شده بود، آغاز شد. محکومیّت وی دو سال و نیم زندان و سپس دو سال تبعید در یکی از شهرهای کوچک استان فارس است.
- در اواخر ماه مه، در ویلاشهر، پنج بهائی – سه مرد و دو زن – ظاهراً براى پاسخگوئى پيرامون "دفن غیرقانونی" يك جسد در گورستانی متعلق به بهائیان، که ۱۵ سال مورد استفاده بوده است، از سوی وزارت اطّلاعات احضار شدند. مردان در وزارت اطلاعات مورد بازپرسی قرار گرفتند و تا زمان ارائۀ وثیقه، در بازداشت بسر بردند. گمان میرود که در آينده محاکمهای صورت گيرد اما تا به حال جزئیاتی در مورد اتّهامات این مردان ارائه نشده است.
- روز ۳٠ اردیبهشت ۱۳۸۷ (۱۹ مه ۲۰۰۸)، در قائمشهر در استان مازندران، دو مرد بهائی بازداشت شدند تا دورۀ زندان خود را شروع کنند. این واقعه پس از ردّ فرجام خواهى آنان از محکومیّت قبلی شان اتفاق افتاد. آقای چنگیز درخشانیان به اتّهام "تبلیغ بنفع سازمان مخالف جمهوری اسلامی" – اتّهامی که بهائیان آن را قاطعانه رد میکنند – به پنج ماه زندان و آقای علی احمدی به ۱۰ ماه زندان و یک سال تبعید محکوم شده است.
نمونههائی از وقایع دیگر:
- در روز ۹ خرداد ۱۳۸۷ (۲۹ مه ۲۰۰۸)، در کرمان چند نفر آتشافروزِ ناشناس، اتومبیل يك بهائى را که براى شركت در مراسم یکی از روزهاى مقدّس بهائی رفته بود، به آتش کشیدند. پیش از آن، صاحب این اتومبیل به مدّت دو ماه از طریق تلفن مورد تهدید قرار داشت.
- در روز ۲۹ اسفند ۱۳۸۶ (۱۹ مارس ۲۰۰۷)، در شیراز، آقای مسعود ایمانی، تاجری ۵۳ ساله، در خيابان مورد هجوم چند نفر قرار گرفت و با زنجیر به درخت بسته شد. مهاجمین سپس بنزین روی وی ریخته و سعی کردند که او را بسوزانند.
خوشبختانه، کبریتها یا روشن نمیشد و یا پیش از رسیدن به بنزین خاموش میشد. دوچرخهسواری که از آن نقطه عبور میکرد، متوجّه شد که عمل خلافی در جريان است و به کمک او شتافت. مهاجمین گریختند، و سپس همسایگان به آقای ایمانی کمک نموده و پلیس را خبر کردند. - بین روزهای ۲۷ آبان ۱۳۸۶ (۱۸ نوامبر ۲۰۰۷) و ۲٠ دی ۱۳۸۶ (۱۰ ژانویه ۲۰۰۷)، روزنامۀ کیهان، یک روزنامۀ رسمی ملّی، سلسلهای از ۴۰ مقاله در مورد بهائیان ایران قبل از انقلاب منتشر نمود، که در آن جامعۀ بهائی را گروهی پر قدرت و ثروتمند تصوير مى كرد که مصمّم به تخریب زیربنای تعالیم اسلامی هستند.
در این مقاله ها، از بهائیان به عنوان مردمى ظالم و متقلّب، بى رحم در تجارت، فرارى از مالیات، از نظر اخلاقى منحرف، درگير با مواد مخدّر و غارتگر و قاتل ياد شده بود.
بر اساس مدعاى اين مقالات بهائیان بخشى از یک حرکت سیاسی بر علیه اسلام هستند که ایدئولوژىهای غربی را در ایران عرضه مى كنند و به عنوان نمونه به حمایت آنان از سیاست کشف حجاب در دوران پهلوی اشاره شده بود.
خلاصه:
آزار بهائیان، فراگیر و رو به افزايش است. در ماههاى اخیر در سراسر ایران، موارد بسیار بسیار متعددى از آزارهائى مشابه آنچه در پى مى آيد گزارش شده است:
- دستگیری و بازداشت، همراه با زندانی شدنى که روزها، ماهها، و گاه سالها به طول انجاميده است. در مواردی که بهائیان آزاد شده اند نيز اكثراً وثیقۀ قابل ملاحظهای دريافت شده است.
- تهدید و بازجویی مستقیم از سوی مأموران، که گاهی با استفاده از چراغهای پُرنور و شکنجههای جسمی همراه بوده است.
- جستجوی منازل و دفاتر تجارى كه معمولاً به مصادرۀ کُتُب بهائی و اجناس دیگر انجاميده است.
- اخراج و آزار دانش آموزان بهائى.
- ممنوعیّت حضور بهائیان در دانشگاهها.
- برگزارى محاكماتى که در آن بهائیان به ترویج تبلیغات بر علیه دولت "به نفع فرقۀ بهائیت" متهم شده اند.
- كنترل حساب های بانکی، جا به جائى، و فعّالیّت های بهائیان شامل بازجوئی هاى رسمی از آنها در بارۀ زندگی خصوصى، فعّالیّتها، همسایگان، و غیره.
- عدم صدور و یا لغو پروانههای تجارتی.
- محرومیّت از موقعیّتهای شغلی به طور کلّی.
- محرومیّت بهائيان از حقوقشان در پروندههاى وراثت.
- حملات جسمى، و تلاش براى بيرون راندن بهائیان از شهرها و روستاها.
- بیحرمتی به مقابر و تخریب گورستانهای بهائی، و اشكال تراشى در دفن مردگان بهائى.
- انتشار اکاذیب در مورد بهائیان، از جمله در نشریات و جراید رسمی، و تحریک نفرت بر علیه بهائیان.
- اخراج از اماکن تجاری، شامل اخراج پزشکان بهائی از دفاتر و درمانگاه های خودشان.
- اِرعاب مسلمانانی که با بهائیان رفت و آمد دارند.
- تلاش مقامات مسئول براى وادار كردن بهائیان به جاسوسی علیه بهائیان دیگر.
- ارسال نامهها و پيام هاى تهدیدآمیز تلفنى به بهائیان.
- عدم پرداخت مزاياى بازنشستگی.
- محرومیت از امکان نشر و تکثیر ادبيات بهائی.
- مصادرۀ اموال.
منبع: سایت ساغر
اصل خبر: سایت خبری جهانی بهائی
