تبليغاتX
اخبار جامعه ی بهایی

اخبار جامعه ی بهایی

 

بهائيان ايام هاء را جشن مي گيرند و براي ماه صيام آماده مي شوند.

 

 

 

سولانو، فيليپين

25 فوريه ي 2008 (سرويس خبري جهاني بهايي)

 

            

 

 

بچه ها بهايي ايام هاء‌ را دوست دارند چون دوره ي خاصي از سال است كه براي انفاق، مهمان نوازي، مراسم اجتماعي، و هديه دادن اختصاص يافته است.

 

به خاطر سال كبيسه،‌ آنها امسال يك روز اضافه دارند. ايام هاء از 26 فوريه تا 1 مارچ ادامه مي يابد كه روز اضافه شده ي 29 فوريه در اين ميان قرار مي گيرد.

 

Holly Celeste يك بهايي محلي مي گويد: در سولانو كه دهكده اي در شمال مانيلا با 50.000 نفر جمعيت است، بچه هاي معمولاً اين دوره را با خانواده و فعاليت هاي جامعه پر مي كنند. ملاقات افراد سالخورده، يك بعدازظهر براي دعاي دسته جمعي، يك روز مفرح در پارك، آوازخواندن براي زندانيان يك زندان -  اينها نمونه ي فعاليتهاي اين ايام است.

 

 

                 

 

او مي گويد: "اساساً در طي اين دوره ما بر بچه ها متمركزيم كه معمولاً دوستان و خانواده ها با هم جمع مي شوند تا با بچه ها فعاليت هاي خدمتي انجام دهند. اين ايده براي آنست كه بچه ها در كنار هم لذت خدمت را درك كنند."

 

به همين نحو، بهائيان سراسر عالم ايام هاء را با برگزاري دعا و فعاليت هاي خاصي جشن مي گيرند كه مقدمه و آمادگي است براي ماه  صيام كه از 2 تا 20 مارچ ادامه دارد.

 

"ايام هاء"، لفظاً به معني "روزهاي هاء" ("هاء" از حروف ابجد است) مي باشد و در تقويم بهايي روزهاي اضافه ي سال كه 365 و يا در سال كبيسه 366 روز را كامل مي كند را شامل مي شود. تقويم بهايي از 19 ماه 19 روزه تشكيل شده كه 361 روز خواهد داشت كه 4 يا 5 روز اضافه باقي مي ماند.

 

اين تقويم توسط حضرت باب، پيامبري كه بشارت دهنده ي موسس ديانت بهايي يعني حضرت بهاءالله بودند بنا نهاده شد. اما حضرت بهاءالله مشخص فرمودند كه ايام هاء بايد در اين تقويم درست قبل از ماه صيام قرار داده شود.

 

حضرت بهاءالله درباره ي ايام هاء مي فرمايند: "... ينبغی لمن فی البيان ان يُطعِموا فيها انفُسهم ثمَّ الفقراء و المساکين و يُهلِّلوا و يُکبّرُوا و يسّبحُوا و يُمجّدوا ربَّهم بالفرح و الأنبساط ..."

 

منبع: سايت ساغر

اصل خبر: سايت خبري جهاني بهايي

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم اسفند 1386ساعت 18:48  توسط Alast  | 

 

 
در مبحث پنجم از قانون پيشنهادی مجازات اسلامی ايران بیان شده که مجازات ارتداد – مسلمانی که به ‌طور صريح اظهار واعلان کند كه از دين اسلام خارج شده– قتل می‌باشد

نقض آشکار حقوق بشر در

پيش‌نويس يک لايحه قانونى

 در ايران

نيويورک
۲۲ فوريه ۲۰۰۸ برابر با ۳ اسفند ۱۳۸۶
سرويس خبرى مرکز جهانى بهائى

مجلس ايران لايحه‌اى را تحت بررسى دارد که مواردى از نقض جدى حقوق بشر را نهادينه خواهد کرد، مواردى که نه تنها بهائيان بلکه ديگران را حتى در بيرون از کشور در معرض خطر قرار خواهد داد.

بيشترين نگرانى مربوط به بخشى از اين قانون است که مجازات کسى را که از اسلام به ديانت ديگرى گرايش پيدا کند مرگ تعيين می‌کند. اين تعبير نه فقط بهائيان بلکه يهوديان و مسيحيان و غیره را نيز شامل مى‌شود.

بانى دوگال، نماينده اصلى جامعه بين المللى بهائى در سازمان ملل متحد، گفت: "لايحه پيشنهادى برخلاف تمام موازين و ضوابط حقوق بشر و پيمان هائى است که ايران نيز آنها را پذيرفته است."

"لازم است جامعه بين المللى اکنون، تا فرصت باقی است و قبل از آن كه اين پيش نويس به قانون ايران تبديل گردد، به آن اعتراض کند."

قانون پيشنهادى در عين حال دامنه اختيارات حکومت را در آنچه اخلال در امنيت ملى مى خواند به بيرون از کشور بسط مى دهد و به اعمال تبعيض هائى که در حال حاضر به طور گسترده بر عليه بهائيان و ديگران صورت مى گيرد جنبه قانونى مى دهد. اين قانون تعريفى چنان مبهم از بعضى جرائم "مذهبى" و غير آن ارائه مى کند که مى تواند تقريبا هر گروهى را که مورد تاييد حکومت نباشد در معرض اتهام قرار دهد.

خانم دوگال گفت: "اگر اين قانون تصويب شود، به حکومت و روحانيون اجازه خواهد داد تا با برخوردارى ازمصونيت قضائى، شهروندان ايران را به صرف اعتقادات مذهبى آنها تحت پيگرد قرار دهند. این کار اهانتی است نه تنها به مردم ايران بلکه به تمام مدافعان اصول حقوق بشر در جهان."

به گفته خانم دوگال، بخش تازۀ اين لايحه در باره تغيير دين–به عنوان ارتداد– بخصوص بسيار شدید است، بدين معنى که نحوه نگارش آن مجازات اعدام را براى هرکس که از اسلام به ديانت ديگرى رو بياورد و بلافاصله توبه نکند الزام آور مى کند.

"در متن پيشنهادى کلمه 'حد' آمده، بمعنای‌ آنکه اعدام، مجازات قطعى تعيين شده براى اين جرم است و قابل تغيير، تبديل و يا نقض نيست." به گفته خانم دوگال: "در گذشته احکام اعدام در مورد ارتداد صادر و البته اجرا هم شده بود، اما هرگز در متن قانون نوشته نشده بود."

خانم دوگال گفت: "بر اساس اين قانون، پيروان هر دينى غیر از اسلام که در موقع انعقاد نطفه‌شان يکى از والدين آنها مسلمان بوده، مرتد ‌شناخته می‌شود. در نتيجه اگر، به عنوان مثال، فرزند يک مسلمان و يک مسيحى ديانت مسيحى را اختيار کند بر اساس مفاد اين قانون مرتد و مجازات او اعدام است."

بخش نگران کننده ديگرى از اين لايحه قوانين "امنيت" کشور را به بيرون از ايران تعميم داده و کسانى را که در خارج از کشور هستند در برابر حکومت آسيب پذير مى‌کند.

"ظاهراً ايران تنها به تعقيب کسانى که آنها را مخالف مى‌شناسد در داخل کشور راضى نيست." به گفته خانم دوگال بر اساس ماده ۱۱۲ قانون پيشنهادى "اقدام عليه حکومت، استقلال، امنيت داخلى و خارجى و تماميت ارضى کشور جمهورى اسلامى ايران" از مصاديق جرم هستند.

خانم دوگال افزود: "از آنجا که مفهوم 'امنيت' در قانون تعريف نشده، هر اقدامى را مى‌توان به عملى بر عليه آن تعبير کرد. در واقع تا به حال بسيارى از بهائيان در ايران به اتهام کاذب فعاليت عليه امنيت کشور متهم شده اند."

"اگر اين قانون جديد کيفرى به تصويب برسد ايرانيان بهائى –و ديگران– در سراسر عالم به خاطر فعاليت هائى که مغاير با امنيت ايران تلقى شود در معرض اتهام قرار مى گيرند."

به گفته خانم دوگال ابهام اين قانون در تعريف "توهين به مقدسات" و جرائم ديگر نيز مجوزى براى حکومت خواهد بود که بر عليه هر گروهى که مورد تأييدش نيست وارد عمل شود. "اين قانون شامل ماده‌هایى است که به ارتکاب جرائم و تبهکار نا مشخّص در قانون ارجاع شده و نيز ماده‌هایی که به 'مفسد فى الارض' مى پردازد."

خانم دوگال گفت: "اين قانون براى کسانى که 'سب النبى' کرده باشند مجازات اعدام تعيين کرده است. اينگونه ملاحظات در قانون بسيارى از گروه ها از جمله بهائيان را در موقعيتى بسيار آسيب پذير قرار مى دهد چون 'سب' يا توهين به پيامبر، خصوصاً وقتى اعتقادات مذهبى مطرح باشد، مى تواند به هر مفهومى اطلاق شود."

در تحول ديگرى در همين زمينه ریاست اتحاديه اروپا اخيراً "نگرانى جدى" خود را از "وضعيت رو به وخامت" جامعه بهائى در ايران ابراز کرد.

ریاست اتحاديه اروپا در بیانیه‌ای بتاریخ ۷ فوریه ۲۰۰۸بیان داشت که "اتحاديه اروپا نگرانى عميق خود را از وخيم‌تر شدن وضعيت اقليت‌هاى قومى و دينى در ايران و بخصوص وضعيت بهائيان ابراز مى کند."

"اتحاديه اروپا نگران تبعيض و آزار مداوم و برنامه ريزى شده علیه بهائيان در ايران از جمله اخراج دانشجويان و محصلين دبيرستانى، محدوديت اشتغال و تبليغات ضد بهائى در رسانه هاى ايران است."

منبع: سایت ساغر

اصل خبر: سایت خبری جهانی بهایی

 

مدارک تأئيد كننده

گزيده‌ای از لايحۀ پيشنهادی قانون مجازات اسلا‌می‌
سند شماره ۱: فارسی
Adobe Acrobat 48KB

 

+ نوشته شده در  شنبه چهارم اسفند 1386ساعت 17:19  توسط Alast  | 

 

بنا كردن وحدت با دعاي همگاني

 

هيدلبرگ، آلمان 

19 فوريه ي 2008 (سرويس خبري جهاني بهايي)

 

 

Andreas Rolle 25 ساله، سال آخر دانشگاه است و قصد دارد معلم پايه ي ابتدايي شود. مثل بسياري ديگر از دانشجويان، او نيز زندگي روزانه اش را "آشفته" مي خواند.

 

 

اما او اخيراً جزيره ي كوچكي از آرامش را كشف كرده كرده است: يك جلسه ي دعا كه هر دو هفته يكبار توسط پنج بهايي كه آنها هم دانشجوياني در هيدلبرگ هستند، برگزار مي

 

شود. هيدلبرگ شهر كوچك دانشجويي ايست با 150.000 نفر جمعيت.

 

آقاي Rolle دانشجوي رشته ي تعليم و تربيت دانشگاه هيدلبرگ مي گويد: "شركت در اين جلسات به من كمك مي كند كه حيات جديدي پيدا كنم و دوست ندارم حتي يك جلسه ي آنرا از دست بدهم."

 

 

        

  

بقيه ي افراد، چه دانشجو و يا غيردانشجو به اتفاق اين جمع را پناهگاهي به دور از فشار زندگي مدرن مي دانند.

 

Dominick Muller، دانشجوي موسيقي در آكادمي پاپ، اينرا كه "افراد آگاهانه و با انديشه به آرامش دست مي يابند و انديشه هاي خود را منعكس مي كنند" دوست دارد.

 

آقاي  Mullerكه خودش را داراي هيچ زمينه ي مذهبي اي نمي داند گفت: " بعد از آن امكان گفتگو درباره ي اين افكار و انديشه ها با سايرين وجود دارد."

 

او مي گويد كه فكر كردن درباره ي موضوعات را در محيطي بدور از مدرسه و ديگر فعاليتهايش دوست دارد.

 

سازمان دهندگان اين جلسه معتقدند كه دعا جو خاصي را پديد مي آورد.

 

Sarah Warner يكي از ميزبانان مي گويد: "من فكر مي كنم دعا واقعاً‌ به افراد كمك مي كند. حتي اگر آنها در ابتدا آنرا نفهمند، نوعي دگرگوني دروني بوجود خواهد آمد، مثل توجه بيشتر به روحانيت در افراد ديگر و زندگي خودشان"

 

Nikolai Werner يكي ديگر از ميزبانان ادامه مي دهد: "اين دعا است كه افراد را به هم نزديك مي كند. با استفاده از انرژي دعا ما طرق جديدي براي نگريستن به يكديگر پيدا مي كنيم."

 

Nassim Aiff  يكي ديگر از سازمان دهندگان گفت اين اصل كه گردهمايي ها رهبر رسمي مذهبي اي ندارد - بهائيان روحاني ندارند – يكي از ديگر عوامل موفقيت اين جلسات است.

 

او مي گويد: "اين ويژگي جلسات را بسيار آزاد مي سازد. هركس مي تواند با ايده ي خودش با بقيه مشاركت كند. افراد اگر مايل باشند مي توانند درباره ي محتواي عبارات صحبت كنند و البته اگر نخواهند هم مجبور نيستند."

 

جلسات هيدلبرگ بخشي از يك تلاش جهاني هستند كه توسط جامعه ي جهاني بهايي براي برگزاري جلسات دعا در همسايگي ها در همه جا صورت مي گيرد.

 

در هيدلبرگ، حدود 12 نفر براي اين جلسه هر دو هفته يكبار دورهم جمع مي شوند.

   

          

 

خانم Aiff مي گويد: "فكر مي كنم اين فضاست كه بيشتر افراد را جذب مي كند و البته غذاي خوب. اما اساساً اين فضا است كه اين شانس را به افراد مي دهد تا كاملاً خودشان باشند، و درباره ي اينكه ديگران ممكن است درمورد آنها چه فكر كنند نگران نباشند."

 

Chandriah Rama مهندس نرم افزاري كه براي SAP در هيدلبرگ كار مي كند گفت كه او به اين خاطر از جلسات لذت مي برد كه به او آرامش مي دهد.

 

او گفت: " تعمق خوبي وجود دارد و جلسه افراد بسيار نازنيني دارد."

 

آقاي Rolle مي گويد هرگز تصور نمي كرد كه بتواند در ميان گروهي از افراد راحت باشد.

 

"جلسات دعا ما را به چيزهايي فراتر از فقط يك سطح مذهبي مرتبط مي كند.... من همه چيز آنرا دوست دارم. غذا، تأملات، در حالت دعا بودن، لحظات با هم بودن، تعمق كردن، تعريف كردن ماجراها و خنديدن با همديگر."

 

او گفت كه آنچه را كه او بيشتر از همه فوق العاده مي داند اينست كه با وجودي كه جلسه توسط بهائيان ترتيب داده شده،‌ اما براي بقيه نيز روح بخش است.

 

او گفت: "من معتقدم كه جلسات دعا افراد را به هم نزديك مي كند و دوستي ها را محكم تر مي كند."

 

اين چنين پاسخ هايي است كه بهائيان را بر باور خود استوار مي سازد كه جلسات دعا مي توانند بنيان صلح را پي ريزي كنند.

 

Nassim Ghazanfari و بقيه ي ميزبانان مي گويند: "با هم جمع شدن براي دعا خواندن به صورت منظم با دوستان و اقوام، دنيا را تغيير خواهد داد."

 

منبع: سايت ساغر

اصل خبر: سایت خبری جهانی بهایی

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم اسفند 1386ساعت 23:18  توسط Alast  |