تبليغاتX
اخبار جامعه ی بهایی

اخبار جامعه ی بهایی

فراتر از انتظــارها:

جلسه ي هفتگي ميزبانان را شگفت زده ساخت.

 

كلمبيا، كاروليناي جنوبي، ايالت متحده

25 دسامبر 2007 (سرويس خبري جهاني بهايي)

 

                                                        

 

          

 

 

چند همسايه در اين شهر جنوبي به صورت هفتگي يك "مهماني روحاني" -  جلسه ي دعا – تشكيل داده اند و عكس العمل نسبت به اين برنامه آنها را متعجب ساخته است.

 

James Benson Frush-Marple كه با دوستش Jason Ritchie ميزباني جلسه را در منزل آقاي Ritchie به عهده دارند، گفت: "زماني كه جلسه ي دعا شدروع شد، همه ي دوستان ما از قسمت چوبي خانه آمدند."

 

آقاي Frush-Marple، 33 ساله كه معمولاً با حروف ابتداي نامش J.B. شناخته مي شود گفت: "افرادي كه من هرگز فكر نمي كردم پذيراي دعا باشند با دعا انرژي مي گرفتند."

 

سال گذشته سه نفر به اولين جلسه آمدند، و حالا حضور عادي حدود 15 نفر هست با بيشترين تعداد 25 نفر.  برخي از همسايه ها هستند، بعضي از دوستان هستند و از دوستان دوستان نيز حضور دارند.

 

اين دو اغلب تنها بهائيان هستند. بقيه مسيحي – هم كاتوليك و هم پروتستان – و برخي ديگر كه ديني ندارند يا ممكن است خودشان را بي اعتقاد مي دانند.

 

جلسات هر سه شنبه برگزار مي شود و با شام ساده اي كه توسط اين دو دوست آماده  شده آغاز مي شود و با دعا ادامه مي يابد. معمولاً آقاي Ritchie كه موسيقي دان حرفه اي است با خواندن يك دعاي بهايي آغاز مي كند و برخي اوقات سايرين نيزهمراه او مي خوانند.

 

 بقيه  دعا مي خوانند. برخي آباتي از كتاب هاي دعاي بهايي كه در جلسه وجود دارد را مي خوانند و برخي ديگر دعاهايي از آثار ديني خودشان را تلاوت مي كنند.  با اين وجود برخي حتي با عبارات خودشان دعا مي خوانند.

 

آقاي Ritchie 28 ساله مي گويد فضاي راحت خانه ي او كمك مي كند كه مهمانان راحت باشند تجربه ي دعا را پذيرا با شند.

 

آقاي Ritchie كه Oak شناخته مي شود گفت: "اينجا يك ساختمان ناآشنا نيست. مثل يك كليسا با مركز بهايي. اينجا خانه ي من است. و مثل يك مهماني روحاني است كه هركس مورد توجه است."

 

Lloyce Nelson يكي ازهمسايه هاست كه اين دو مرد را از سال پيش مي شناسد. اما مي گويد چنين احساس مي كند آنها را خيلي وقت است كه مي شناسد.

 

خانم Nelson كه يك مسيحي است،  مي گويد: "من عاشق اين حقيقت هستم كه آنها پذيراي همه ي افراد از همه ي اديان هستند تا دعا بخوانند، صحبت كنند و زندگي شان بيازمايند."

 

او گفت: "دعا چيزمحرمانه وصميمانه ايست. در سهيم كردن اين صميميت شما به افراد نزديكتر مي شود."

 

آقاي Ritchie مي گويد كه دوستانش آمدن به جلسات را دوست دارند چون آنها محلي را آماده مي كنند كه با وجودي كه قالب پيچيده اي ندارد، افراد مي توانند در آن برخي از جنبه هاي عميقتر وجودشان  را كاوش كنند.

 

او گفت: " اين سادگي جلسات است كه افراد را جذب مي كند.  دورهم جمع شدن براي خوردن غذايي ساده و دعا خواندن با يكديگر، كل جلسه همين است."

 

Justin H. Williams در جلسات شركت كرده است. او مردي نابيناست كه خودش را "جنگجويي سرگردان" توصيف مي كند و به وضوح خود را يك مسيحي مي شناسد.

 

او مي گويد: "افراد از چيزي كه نمي شناسند، مي ترسند. اما اينجا چيزي وجود ندارد كه انسان از آن بترسد. جمع شدن براي دعا خواندن، آواز خواندن، صحبت كردن و شام خوردن هيچكس را نمي ترساند. برخي اوقات من خودم را تنها مسيحي در اينجا مي بينم، با اين وجود هيچ مشكلي نيست."

 

و ادامه مي دهد كه اين جلسات فضايي خلق مي كند كه به افراد كمك مي كند نزديكتر شوند.

 

"اين يكي از تنها زمان هايي است كه دعا خواندن با يك گروه، مرا به آنها نزديك مي كند. من معتقدم كه با يك جلسه ي دعاي ديانت بهايي بيشتر از جلسات دعاي ديگر، شما به افراد نزديك خواهيد شد. چون صميمي تر است. فقط چند نفرهستيد كه در آن اتاق حضور داريد و اين باعث مي شود كه همديگر را در سطح ديگري بشناسيد - يك سطح روحاني."

 

آقاي Frush-Marple كه خودش از حدود يكسال پيش بهايي شده است، مي گويد كه ميزباني اين جلسات كار راحتي است.

 

او گفت: "اگر بخواهم راستش را بگويم، همه ي آنچه ما براي آنها آماده مي كنيم غذا است. Oak و من كتاب هاي دعا را در دسترس قرار مي دهيم و اما شب، تجربه ي ويژه اي است! افراد قادرند تا با آنچه احساس مي كنند، پيش روند."

 

"من فكر مي كنم كه ما اغلب دعاي گروهي را با اجراي مراسم مذهبي مرتبط مي دانيم. اما اينجا ارواح ماست كه با يكديگر ارتباط برقرار مي كنند. اين جلسات در رديف دعاي جمعي نمونه ي ديگري را ارائه مي كنند."

 

آقاي Ritchie مي گويد كه جلسات تأثير قابل توجهي بر افراد دارد.

 

"در پايان جلسه مي توانيد آرامش را در چهره ي افراد ببينيد و دقيقاً بفهميد كه آنها در آرامش هستند. وقتي افرادي كه اين حالت را با هم تجربه كرده اند در جاي ديگري با هم روبرو مي شوند، مي توانند به همان حالت آرامش بازگردند. اين نوع جديدي از آرامش در برخورد با افراد است. مثل نوعي آسودگي است براي دو نفري كه درگير آزمايشات و امتحانات زيادي با هم بوده اند."

 

خانم Nelson مي گويد كه تغييراتي را نيز درهمسايگي  ملاحظه كرده است.

 

او مي گويد: "من برخي تغييرات مثبت را در برخي از جوانان متوجه شده ام. مرد جواني كه مي شناسم به من مي گويد مهم نيست چه چيزي در زندگي اش اتفاق مي افتد و چيزهاي بسياري است كه اتفاق مي افتد؛ اما او هميشه زماني كه جلسات را ترك مي كند احساس بهتري دارد نسبت به زماني كه وارد شده است."

 

منبع: سایت خبری جهانی بهایی

 

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم دی 1386ساعت 3:56  توسط   |